به رقص و پايكوبى مىپردازند و اين كارها را امورى پسنديده مىدانند ، در صورتى كه كفر است . دميرى صاحب كتاب « حيوة الحيوان » به نقل از سيوطى ، از ابو بكر طرطوشى آورده است كه : از وى پرسيد آيا حضور در جمعى كه در محلى گرد هم مىآيند و پس از تلاوت آياتى از قرآن سراينده‌اى بر ايشان اشعارى مىسرايد و اينان به رقص و پايكوبى پرداخته و چنگ مىنوازند ، حلال است يا خير ؟ او در پاسخ گفت : مسلك صوفىگرى ، بيهودگى و نابخردى و گمراهى است ولى اسلام تنها ، كتاب خدا و سنّت رسول اوست و هواداران سامرى آن‌گاه كه به گوساله‌پرستى رو آوردند نخستين كسانى بودند كه رقص و پايكوبى و شور و هيجّان و شادى و شعف را به وجود آورده و پيرامون گوساله به رقص و پايكوبى و سرور و خوشحالى پرداختند به همين دليل اين قبيل كارها ، آيين كفّار و گوساله‌پرستى است . ولى وقار و سكينهء حاكم بر ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مجلس پيامبر اكرم به‌گونه‌اى بود كه گويى از شدّت سكوت ، بر سر آنان پرنده نشسته بود . بنابراين ، پسنديده است كه فرمانروا و نمايندگانش از حضور اين قبيل افراد در مساجد و ديگر اماكن ، جلوگيرى به عمل آورند و هركس به خدا و روز جزا ايمان داشته باشد نبايد در جمع آنان حضور يافته و آن‌ها را بر بيهوده كارىهايشان يارى دهند . آن‌چه بيان شد نظريهء مذهب شافعى و مالك و احمد حنبل و ديگر پيشوايان مسلمانان است . شيخ عزيز نسفى در كتاب « تصفية القلوب » در سخنانى طولانى صوفيان را مورد نكوهش قرار داده است از جمله مىگويد : ( صوفيان ) شيطان‌هاى اين روزگار در پوشش انسان و شقاوتمندان در لباس پارسايان‌اند ، همه چيز را مسخّر خود ساخته‌اند . آنان دغل بازان دين و آيين الهىاند و براى جذب تودهء ناآگاه هريك حيله و نيرنگى به كار مىبرند . شعارشان فتنه و فساد و پوششان كفر و بىدينى است . دين و آيين آن‌ها بدعت‌گذارى و رهاكردن سنّت و زينت‌شان رقص و پايكوبى و هوسرانى است . به همسويى با ستم پيشه‌گان فخر مىفروشند و با به دست آوردن خرقه و لقمه‌اى چرب ، مباهات مىكنند . عبادتشان نغمه‌سرايى و غنا و موسيقى است و عشق آنان گمراهى و گمراه ساختن و نابخردان ، با حيله‌گرى آنان به گمراهى افتاده‌اند . فرائض و واجباتشان بدعت و نيرنگ و فريب است و مباح بودن هرچيزى برايشان ، طريقت و حقيقت به‌شمار مىآيد از احكام و دستورات دين فاصله دارند و خداوند فرمانروايان و مسلمانانى را كه در جهت دفع فساد